-

kitabı yıpranmamış, kitabı okunmaktan eskimemiş insan yabancıdır bana. yollar yürümekten ayakları acımamış kimseleri hatırlamaz kalbim. gözleri gökyüzünde asılı olanlar anlar ancak beni! çehresi günbatımına dönük olanlar, bir gitmek bir bitmek bir vedayı özleyenler tanır yüreğimi. bir kitabın sevdasını parmak uçlarında ve dudaklarında yaşatan, her hayâl çöküntüsünde bir kitabın cümlesiyle tekrar dirilenler görür benim gözlerimi. gözlerim gök tarafına asılıdır ben heyecanını hiç kaybetmeyen bir yaprak değil miydim sonbaharları gelmeyen mevsimlerin? başım mavi göğe çarpacak sanırdım ellerim yumuşak bulutlar arardı dikenlere bata bata. parmaklarımız kadar kanamayan kalbimiz ağrıyor bakın sürekli ağrıyor sevgiliden ayrı kalmak zarar ömrümüze nasıl özlemez bir kalp sahibini? hep bir sonsuzluk hasretiyle sızlıyoruz bakın bu dünyaya ait değil içimiz bile bile diretiyoruz acıtıyoruz kendimizi oysa ruhunu dar bir kutuya sığdırmaya çalışan herkes yabancı olmalıydı...