-

eylemler ve muhabbetler, hepsi lüzumsuz. genel anlamda hayatımın özeti bu sanırım, diye düşündü. ağzından dökülen sözler boşlukta kayboluyordu, kimsenin duymadığı bu sesler nereye gidiyor, yine düşündü. aslında kimse dinlemiyor da değildi. "-dinliyorlar canım, üzme tatlı canını. dinliyorlar tabi, fakat.. duymamak onların suçu değil. suç senin duyuramadığın sözlerin vasfında. ne o, anlamadın mı?" simsiyah olan dağınık kaşları çatıldı. düşüncelerinin istihza dolu sesi onu bu sefer kızdırmıştı. kalktı, kalktığı gibi kalakaldı. karşısında gördüğü manzarayla irkildi, neye kızdığını unutuverdi. aynada gördüğü surat kimindi böyle? iyice baktı, insanı korkutan bir aşinalık hissi gelip yüreğinin tam orta yerine kuruldu. bir yabancıydı o ama, bundan da kesinlikle emindi. aynadaki suratın gözlerindeki yabancılık içine işledi. ürktü, bir iki adım geri gitti. geri gidince aynadaki surat büyüdü, çok daha korkunç oldu. ondan uzaklaşmakla ona yaklaştığını görmek ona neyi anımsattıysa birden ...